Det finst alltid nokon

Det finst alltid nokon
som pyntar seg med slips
ein vanleg onsdag
som smører peanøttsmøret
i tjukke lag
over det nybakte brødet sitt.
Det finst alltid eit langbord
der nokon har nok tid
til å sitja ute i sola.
Barndomen er framleis
ikkje heilt forbi,
du skal koma til å finna han att
i glimt mellom klinkekuler og hoppetau,
mellom glansbilete og knappar i lomma di.
For framleis skal du stundom
kikka ned på livet
med dei store vidopne auga
til eit barn som ser for første gongen.
Framleis skal du kjenna livet kribla
og sjå fargespelet
i store blå libellar
i flyktig leik over vatna.